ROZPAD

*ROZPAD*

Była kobieta i mężczyzna

Nie ma kobiety i mężczyzny

Rozpadli się na miliony cząsteczek.

Zostali brutalnie rozdzieleni

Zamknęły się wrota czasu

Nie ma powrotu

Wdarła się cisza i pulsująca pustka

Światem targnął gigantyczny wstrząs

Jeden byt rozpierzchł się na dwa małe

To już nie to samo

Bliskość zmieniła się w obcość

Radość stoczyła się w smutek

Szczęście stało się ulotnym wspomnieniem

Rozpadła się wielka miłość

Już nie da się jej skleić

Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>